Onbevangen? Ongevangen!

Gevangenissen zijn plaatsen waar we mensen opsluiten, die iets verkeerd gedaan hebben. Zoals de wereldberoemde band Osdorp Posse jaren geleden al rapte:

‘Schorem moet naar de bajes, da's een grote teil met gajes
De nor, de lik, de bak, de cel alswel de Bijlmerbajes’.

Duidelijke woorden, voor een vrij duidelijk principe: Criminelen zet je achter slot en grendel en je laat ze pas vrij als ze hun verdiende straf uitgezeten hebben.

Ook voor mensen die we verdenken van een ernstig misdrijf hebben we een geschikte oplossing: Voorarrest. En blijken ze onschuldig, dan krijgen ze achteraf een gezellige schadevergoeding. Maar zolang ze levens gevaarlijk en waarschijnlijk schuldig zijn, moeten we de samenleving behoeden voor dit soort figuren.

Als de slachtoffers van zo’n crimineel dan ook nog eens jonge meiden zijn, die werden gedwongen tot seks met hijgende hoerenlopers, is het al helemaal belangrijk dat zo’n man veilig opgeborgen blijft.

Maar het Nederlandse rechtssysteem is niet zo hard als het lijkt. Want die mooie maatregelen als ‘voorlopige hechtenis’ wijken wanneer er een ziek oud vrouwtje in het spel is. Mensenhandelaar Murat O heeft namelijk twee maanden ‘tijdelijk verlof’ gekregen, om voor zijn zieke moeder te zorgen. Dat is natuurlijk heel sympathiek van de rechter die die beslissing nam, maar je kunt je afvragen of het verstandig is the sympathiseren met mensenhandelaren die tientallen levens verwoest hebben.

Gelukkig heeft de rechter Murat ook netjes uitgelegd dat hij niet geacht werd op het eerste en beste vliegtuig naar Turkije te springen, maar dat lijkt me een typisch geval van ‘garantie tot de hoek’. Of beter gezegd; garantie tot de grens.
Dan kunnen we alleen nog hopen dat hij met Turkish Airlines besluit te vliegen,
aangezien de kans op een crash dan verreweg het grootst is. Maar helaas heeft deze vliegmaatschappij al te veel onschuldige mensenlevens geëisd en daar hoor je dus geen grappen over te maken.

Ik vrees dat onze reislustige Murat binnen no time veilig in Turkije aan de thee zit, zonder de intentie ooit nog terug te keren naar Nederland, laat staan naar de gevangenis. En voor zijn doodzieke moeder hoop ik dat hij haar op z’n minst vanuit Turkije een beterschapskaartje stuurt.

Ezels stoten zich in het algemeen niet twee keer aan de zelfde steen, maar wij als Nederland zijn nogal hardleers. Misschien is de uitdrukking ‘drie keer is scheepsrecht’ iets toepasselijker. Dan wachten we na mensenhandelaren Saban B en Murat O dus nog op de vlucht van P. Do of Vieze Rik.

Zo zie je maar weer dat in het meest vrije land ter wereld, het beperken van die vrijheid knap lastig blijkt. En mocht je Murat toevallig tegenkomen, denk dan aan mijn eerdere column en sluit hem vooral niet op in een wc. Want voor je het weet ben jij degene die achter de tralies belandt.

Goed geregeld?

Het verdrag voor de rechten van de mens, de rechten van het kind en de Nederlandse grondwet. Zeer belangrijke documenten die de burgers horen te beschermen tegen zichzelf en de overheid. Zaken als gelijke behandeling en vrijheid van godsdienst zijn in ons land dan ook zeer goed vastgelegd. En dat is een groot goed.
Maar de D66 vind dat er nog veel meer dingen zijn waar een mens recht op heeft, bijvoorbeeld internet. De eerder genoemde partij kwam namelijk met het voorstel om in de grondwet vast te leggen dat elk individu recht heeft op de beschikking tot internet.

Internet is natuurlijk een prachtig middel, laten we vooral met z’n allen lekker communicatief bezig blijven, maar om dat nou op te nemen in de grondwet? Ik heb nog een paar zaken die ik dan graag iets beter geregeld zou willen hebben:

- Het recht op koffie
- Het recht op een brievenbus
- Het recht op een mobiele telefoon

Allemaal luxes die bijna vanzelfsprekend zijn. En daarom juist zwaar overbodig om vast te leggen in de grondwet. Maar in bureaucratisch Nederland is niets te gek, dus schrijven we er gewoon nog een paar regeltjes bij in het wetboek.

Zo is het in Nederland bijvoorbeeld verboden om bedrijfsmatig of openbaar kansspelen te organiseren. Ik wacht nu dus in spanning af tot de eerste bejaardenbingo met grof geweld de kop in gedrukt wordt.

Ook is het verboden om een inbreker op je toilet op te sluiten, omdat hij daarbij zijn vrijheid beperkt wordt. Dus wanneer de politie dan eindelijk op komt dagen om die inbreker aan te houden, krijg jij een boete omdat je de arme man van zijn vrijheid hebt beroofd. Het moet niet gekker worden.

In Japan woont in ieder geval een jongeman die het zeker met D66 eens zou zijn. Hij heeft namelijk zijn vader en nichtje vermoord, omdat zijn vader het internet had opgezegd. Door zijn internetverslaving was de jongen compleet doorgedraaid. En de verschrikkelijke gevolgen hiervan zijn pijnlijk duidelijk geworden. Maar aangezien de tweedekamer het wetsvoorstel van de D’66 inmiddels heeft aangenomen, zou in Nederland niet de jongen, maar zijn vader strafbaar zijn.

Ik wordt een beetje moe van al die onzinnige regelgeving. En dan vooral van de ambtenaren die denken dat je deze regels ook moet handhaven. Laten we alle onzinnige regels is schrappen, vooral stoppen met het maken van nieuwe onzinnige wetten. Want alle vrijheden die beschreven staan in de grondwet vallen bijna in het niet bij alle wetten en regels die nageleefd moeten worden.

De wetten beschermen de burgers niet meer, maar de burger moet beschermd worden tegen de bureaucratische regelzucht van de staat.

Democratisch drama

Gister was het dan zo ver, de gemeenteraadsverkiezingen! Zoals bij de meeste verkiezingen geeft dat de burger het recht om zijn mening te laten horen, en een verschil te maken. Natuurlijk zijn er ook andere soorten verkiezingen, de zogenaamde vleeskeuringen. Maar bij de gemiddelde missverkiezing zul je geen politici aantreffen, hoewel ik Femke Halsema en Agnes Kant best tegen elkaar zou willen zien strijden om zo’n felbegeerd kroontje.
Verder zijn de meeste lijsttrekkers niet erg aantrekkelijk, dus kunnen ze het beter bij de politiek houden. En aangezien de meeste deelneemsters aan missverkiezingen zich meer interesseren voor krultangen dan voor debatten, zal ik proberen die werelden verder gescheiden te houden.

Inhoudelijk goed onderbouwde plannen, een bekwaam leider en intelligente kandidaten, dat is waar een goede partij volgens mij aan zou moeten voldoen. En in Almere hebben de burgers hun partij gevonden; De PVV.
Niet dat ik ooit van plan was het mooie Amsterdam in te ruilen voor iets als Almere, maar nu weet ik het zeker. Al zijn de huizen er nog zo nieuw en goedkoop, ik zet er geen stap. Want dat Wilders er aan de macht komt lijkt me een prima experiment, maar het idee dat het merendeel van de Almeerse burgers op hem heeft gestemd, geeft voor mij aan dat ik daar niet tussen hoef te wonen. Het risico dat je toekomstige Almeerse buurman een voorstander zou zijn van Geert vind ik iets te groot. En daarbij vind ik hoofddoeken best gezellig staan in het straatbeeld.

Dat ik het niet eens ben met het massaal stemmen op Wilders lijkt me wel duidelijk, maar die mensen hebben gelukkig gewoon gebruik gemaakt van hun goed recht. Wat nog veel erger is, is het niet stemmen. Mensen die vinden dat ze hun kostbare tijd wel beter kunnen besteden dan mee te werken aan de toekomst van hun land. Of denken dat het toch niets meer uit maakt wat je stemt. Men is ingedut en uitgezakt, terwijl dat juist de grootste klagers zijn.

In Nederland is er namelijk nooit iets goed. Als de zon schijnt is het te warm, als het regent te nat en die witte winter lijkt leuk totdat het echt eens flink begint te sneeuwen. Maar daar kunnen we helaas allemaal niets aan doen, dus dat gezeik is tot daar aan toe.
Het eeuwige gezeik over de politiek, daar is wel wat aan te doen. En als je niet stemt, mag je dus ook niet zeiken.
De dramatisch lage opkomst bij de verkiezingen gister zou dan dus betekenen dat er een heel stuk minder zeikende burgers zijn. Als je niet stemt, wil ik je stem verder ook niet horen. En als er gewoon geen partij is die jouw stem verdiend, dan begin je toch je eigen partij? Ook dat is je goed recht, en dat moet men zich maar eens gaan realiseren.

In Nederland hebben we een prachtige democratie, waarin burgers enorm veel rechten en vrijheden hebben. Stemrecht en vrijheid van meningsuiting, zaken waar elders in de wereld elke dag voor gestreden moet worden, maar waar veel Nederlanders niet eens gebruik van maken. En dat betekend niets anders dan dat wij een volk aan het worden zijn vol klagende bankhangers. De beste stuurlui staan aan wal, en de beste politici blijkbaar ook.

Gelukkig krijgen alle stemgerechtigden dit jaar nog een kans, want door de val van het zoveelste kabinet Balkenende is de weg naar verandering heropend. En nu maar hopen dat de Nederlander bereid is zich een klein beetje in te spannen voor die verandering.

Vrijheid, gelijkheid, bomaanslag

Vrijheid, gelijkheid, bomaanslag
geschreven op 5 mei 2009

De dag van de vrijheid. Zo veel mensen die hun ding hebben gezegt over die zogenaamde vrijheid. En aangezien op dagen zoals vandaag iedereen iets semi-zinnigs te melden lijkt te hebben, kon ik niet achter blijven.

Vrijheid betekent volgens velen een leven zonder angst. Maar als vrijheid leven zonder angst is, vind ik dat hele 5 mei een schijnheilig gebeuren. Waarom zouden we vieren dat we vrij zijn, terwijl men doodsbang is dat ook bevrijdingspop zal uitlopen op een drama. Voordat je het festival terrein kon betreden werd iedereen gefoullieerd, en dat geeft goed aan hoe we tegenwoordig beperkt zijn in onze vrijheden.

Het enige dat dit jaar een levende indruk maakte op dodenherdenking, was de angst voor nog meer doden. Ook de komende EK’s, WK’s en Olympische Spelen zullen nooit meer zorgeloos verlopen, en zelfs als koninginnedag voortaan op autovrije zondag valt, zal men onzeker om zich heen blijven kijken op zoek naar een mogelijk verdacht persoon in de menigte.

En met al die angst moeten we maar leren omgaan, want mensen met zieke ideeen vallen niet tegen te houden. Bijkomend nadeel is dat niemand elkaar meer vertrouwd, en ik weet niet of we dat leven in vrijheid moeten noemen.

Voor mij is het belangrijkste dat ik kan gaan waar ik wil, en het recht heb om te zeggen wat ik denk. Maar ook de vrijheid van meningsuiting begint een bedreigde soort te worden, omdat men vergeet dat meningen niet zo zwart-wit zijn als reuzenpanda’s.
In Nederland mag je dus wel zeggen wat je wil, zolang je het maar niet te hard doet; Godsdienst en cultuur zijn levensgevaarlijke punten waar je je tegenwoordig voor je eigen veiligheid maar beter niet meer over uit kunt laten.

Vrijheid. 8 Letters die vandaag groot geschreven stonden op het bord voor de kop van de gemiddelde Nederlandse burger. En ik heb deze 300 woorden gebruikt om er een groot vraagteken achter te zettem.